Χρήστος Ιακώβου: Ο προπονητής των πρωταθλητών

Ολυμπιακοί Αγώνες Μόναχο 1972

Ο Χρήστος Ιακώβου είναι Έλληνας Ολυμπιονίκης της άρσης βαρών, πρώην Ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Ομάδας Άρσης Βαρών της Ελλάδας και νυν επιχειρηματίας. 

Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1948 στην Κωνσταντινούπολη. Αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής της χρονιάς το 1971, το 1972 και το 1975. Έχει ένα γιο, τον Αλέξανδρο.

Υπήρξε μεγάλο όνομα του ελληνικού αθλητισμού τη δεκαετία του '70, όταν και διακρίθηκε σε πάμπολλες διοργανώσεις. Λίγο νωρίτερα, το 1967 και 1968, είχε καταρρίψει τα παγκόσμια ρεκόρ εφήβων στην κίνηση του ντεβελοπέ, στην οποία ξεχώριζε.

Κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1971, ασημένιο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1972, υπήρξε πέντε φορές μεσογειονίκης, βαλκανιονίκης και δεύτερος στο διηπειρωτικό κύπελλο το 1975 με την ομάδα της Μικτής Ευρώπης. Συμμετείχε σε τρεις Ολυμπιάδες, το 1968 στο Μεξικό, το 1972 στο Μόναχο όπου κατέκτησε την 5η θέση στην κατηγορία του (82,5 κιλά), και το 1976 στο Μόντρεαλ. Ένα λάθος του το 1972 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου -δεν άκουσε τον προπονητή του- του στοίχισε το χάλκινο μετάλλιο. Ο Χρήστος Ιακώβου αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό το 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977 και 1978.

Ωστόσο, ως προπονητής της εθνικής ομάδας άρσης βαρών έγραψε τις πιο πλούσιες σελίδες δόξας του αθλήματος. Από τα 68 μετάλλια που είχε κατακτήσει μέχρι το 2004 η Ελλάδα σε παγκόσμια πρωταθλήματα ανδρών, τα 66 ήρθαν υπό τις οδηγίες του «αρχιστράτηγου» και τα υπόλοιπα δύο κέρδισε ο ίδιος ως αθλητής. Επί των ημερών του η ελληνική εθνική ομάδα πήρε την πρώτη θέση στη βαθμολογία των παγκοσμίων πρωταθλημάτων δύο φορές, το 1998 και το 1999 ενώ η Ελλάδα αναδείχθηκε πρώτη στα μετάλλια της άρσης βαρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα.

Η άσκηση της εβδομάδας #3

Drag Curl

 

• Χαρακτηριστικά άσκησης (προτεινόμενα): 

1. Σειρές: 2-4
2. Επαναλήψεις: 8-15
3. Ένταση: 50-70% του 1ΜΑΕ
4. Διάλειμμα: 1-3 min
5. Ρυθμός: 2-2
6. Συχνότητα: 2-3 φορές/εβδομάδα
7. Διάρκεια: 6-9 μήνες

• Μύες που ενεργούν/συμμετέχουν:
  Ενεργούν: δικέφαλος βραχιόνιος, πρόσθιος βραχιόνιος
  Συμμετέχουν: καμπτήρες του καρπού (μακρός παλαμικός, κερκιδικός καμπτήρας του καρπού, επιπολής καμπτήρας των δακτύλων κ.λπ.)

• Οδηγίες εκτέλεσης της άσκησης: Κρατήστε τη μπάρα με ύπτια λαβή με τους αγκώνες κολλημένους στα πλευρά σας. Τα πόδια τοποθετημένα στο άνοιγμα των ώμων με ελαφρώς λυγισμένα γόνατα και τους κοιλιακούς μύες σε σύσπαση (Αρχή θέση). Καθώς εκπνέετε κάψτε τους αγκώνες έχοντάς τους παράλληλα και με τη μπάρα να σύρεται πάνω στον κορμό σας (Τελική θέση). Επανέλθετε στην αρχική θέση με εισπνοή χωρίς να χαθεί η επφή των αγκώνων με τα πλευρά.

• Σημεία «κλειδιά» για ασφαλή εκτέλεση: Κατά την κάμψη των αγκώνων δεν πρέπει να ανασηκώνονται οι ώμοι και οι αγκώνες κάνουν κίνηση προς τα πίσω και όχι πανω.

• Πιθανές παραλλαγές: Drag curl με ίσια μπάρα, drag curl

Τα οφέλη της δομημένης προθέρμανσης

Η προθέρμανση αποτελεί τη ψυχοσωματική προετοιμασία του αθλητή – ασκούμενου πριν το κύριο μέρος της προπονητικής μονάδας που θα ακολουθήσει και χωρίζεται σε 2 κατηγορίες, τη γενική και την ειδική προθέρμανση. Στην πρώτη ο αθλητής – ασκούμενος μπορεί να εκτελέσει ποδήλατο, διάδρομο ή ελλειπτικό στο 50-60% της Μ.Κ.Σ. του, ενώ στη δεύτερη δυναμικές διατάσεις και κινήσεις παρόμοιες του αθλήματος του. Συνολικά η προθέρμανση διαρκεί 15-30 λεπτά, χωρίς ο χρόνος αυτός να είναι δεσμευτικός.

Με την προθέρμανση:

1. Εκκρίνεται αδρεναλίνη 
2. Αυξάνεται η Κ.Σ. 
3. Το οξυγόνου στο αίμα μεταφέρεται με μεγαλύτερη ταχύτητα και όγκο στους ιστούς. 
4. Αυξάνεται η παραγωγή αρθρικού υγρού που βρίσκεται μεταξύ των αρθρώσεων για την μείωση των τριβών. 
5. Γίνεται αποτελεσματικότερη κίνηση των αρθρώσεων. 
6. Πετυχαίνεται διαστολή των τριχοειδών αγγείων. 
7. Αυξάνεται η θερμοκρασία των μυών. 
8. Μειώνεται η οξείδωση του αίματος. 
9. Διευκολύνεται η ενζυμική δραστηριότητα. 
10. Προτρέπεται η αποδέσμευση του οξυγόνου από την αιμοσφαιρίνη. 
11. Μειώνεται η οξείδωση μέσα στο μυ. 
12. Πετυχαίνεται μεγαλύτερο εύρος κίνησης και ελαστικότητα των μυϊκών ινών. 
13. Αυξάνεται η ταχύτητα και η δύναμη της συστολής. 
14. Αυξάνεται ο μεταβολισμός των μυών. 
15. Γίνεται παροχή ενέργειας μέσω κατανομής του γλυκογόνου. 
16. Αυξάνεται η αποστολή νευρικών ώσεων. 
17. Αφαιρείται γαλακτικό οξύ. 
18. Αυξάνεται η ενεργοποίηση των μυϊκών ινών.

Συμπερασματικά καταλήγουμε στο ότι η προθέρμανση είναι ίσος και το σημαντικότερο μέρος μιας προπονητικής μονάδας, διότι πέρα από το ότι αποφεύγονται οι τραυματισμοί, αυξάνεται η απόδοση των αθλητών – ασκουμένων μέσω των παραμέτρων που προαναφέρθηκαν. Ανάλογα τις ανάγκες, το άθλημα – δραστηριότητα και την ψυχική διάθεση των παραπάνω μπορεί να προσαρμοστεί και να λάβουμε τα οφέλη της στο μέγιστο, χωρίς να δεσμεύεται στο προτεινόμενο πλάνο.

Βιβλιογραφία

1. Jack H. Wilmore, David L. Costill. Φυσιολογία της Άσκησης και του Αθλητισμού τόμος ΙΙ. Αθήνα: Π.Χ. Πασχαλίδης, 2006. 
2. Thomas R. Baechle, Roger W. Earle. Βασικές Αρχές της Προπόνησης με Αντιστάσεις. Αθήνα: Π.Χ. Πασχαλίδης, 2009. 
3. Βασιλόπουλος Α.Γ., Ζουμπουρίδης Ι. Α. Η Θεωρία της Βασικής Γυμναστικής. Αθήνα: Τελέθριο. 
4. Shellock FG, Prentice WE. «Warming-up and stretching for improved physical performance and prevention of sports-related injuries. » Sports Medicine 1985.